کوهنوردی

حوادث منجر به مرگ کوهنوردان:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: حوادث منجر به مرگ کوهنوردان در کوهستان اشکال گوناگونی دارد، اما گاهی سخت و پیچیده میشود .

حوادثی چون سقوط، سکته، بدی شرایط جوی ، شکستگی ، و پیچ خوردگی مفاصل، و موارد دیگر در قالب گروههای چند نفره ، قابل مدیریت بوده و ضریب خطر را به میزان زیادی کاهش می دهد .

اما اینکه یک کوهنورد به قصد صعود به قله ای ، یا گشت و گذار در کوهستان ، به #تنهایی اقدام به پیمایش میکند کمی تأمل برانگیز است !!

پرسش اینجاست ؛ که چرا یک کوهنورد ، با آنکه میداند #کوهنوردی_انفرادی چه خطراتی دارد و عواقب آن را نیز بارها دیده ، و تجربه بالایی دارد ، پا به چنین راهی می گذارد !؟
چه عواملی باعث میشود که با همه هشدارها و تذکرات به کاری دست میزند که هر لحظه امکان حادثه ای ناخوشایند را برای خویش فراهم میکند ؟

۱_اعتماد به نفس بیش از اندازه
۲_نادیده گرفتن آموزش ها و تجربیات گذشته

حادثه در کوهنوردی همواره وجود داشته و در ذات این ورزش است ، بیگمان درصد زیادی از حوادث به وجود آمده ، ناشی از رفتار نادرست و عدم به کارگیری آموزشها از سوی کوهنوردان در حین پیمایش در کوهستان است .
اما یک نکته دیگر هم هست ، که پیچیدگی حادثه را بیشتر میکند ، اینکه فردی با توجه به همه خطرات ، به عمد و شاید ناشی از افسردگی روحی بیش از حد ، در خود نیاز به تنهایی احساس کرده و سر به کوه می گذارد ، تا با خود و افکارش در طبیعت آرام بخش تنها باشد .
اما این تنهایی بسیار خطرناک و حادثه خیز است .

نفس ورزش کوهنوردی در #گروهی_بودن آن است ، آنجا که اگر یکی از اعضای گروه به هر دلیلی دچار حادثه شود ، دیگر اعضا به کمک او بشتابند و یاری گرش باشد .
برای یک فرد تنها ، هر لحظه تنهایی در کوهستان آبستن خطراتی غیرقابل پیشبینی ست ، ساده ترین شکل آن پیچیدگی مچ پای کوهنورد است ، که می تواند او را به کام مرگ بکشاند ، هر چند راه را بداند.

گاهی مهارت و تجربه نیز در پیمایش های انفرادی کارساز نیست .

کار گروه جستجو و نجات هیئت کوهنوردی استان آذربایجان شرقی و شهرستان تبریز